วันอังคารที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2553

กำลังใจที่ดีที่สุดของคนเป็น “ แม่”

ลูกสาวของแม่






                หลาย ๆ คนคงเคยได้ยินคำว่า “ลูกคือทุกสิ่งทุกอย่างของคนที่เป็นแม่” เมื่อก่อนฉันไม่รู้จักหรอกค่ะ แต่วันนี้ฉันรู้แล้วว่าความรักที่เราสามารถทำให้เขาได้ทุกสิ่งทุกอย่าง และทำทุกอย่างเพื่อเขาได้จริงๆ เมื่อถึงเวลาที่เขาเกิดมาแล้ว ฉันรู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่คนเป็นแม่ต้องเจอ แค่ได้ยินเสียงเขาตอนที่เขาคลอดออกมามันเหมือนเสียงที่ฉันได้ยินแล้วฉันมีความสุขมาก มันเป็นอะไรที่ฉันไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน ทั้งๆที่ยังนอนเปียกโชคไปด้วยเลือดที่คุณหมอกำลังผ่าตัดอยู่ แต่กลับไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใดรู้แต่ว่า “ลูก” ของฉันต้องปลอดภัย ฉันต้องพยายามลุกขึ้นเพื่ออุ้มลูกให้ได้




               แล้วสิ่งที่ฉันได้สัมผัส มือน้อยๆของเขา ดวงตาที่เขามองแบบไร้เดียงสา คำว่าแม่ มันก็ปรากฏขึ้นมาในใจของฉันทันที “ลูกรักของแม่” เป็นคำคำแรกที่ฉันเรียกลูก







เมื่อเขาเริ่มพูดได้




            คำๆแรกทีลูกเรียกฉัน ก็คือคำว่า “แม่” น้ำตาของคนที่เป็นแม่อย่างฉันมันทั้งตื่นเต้นดีใจ และตื้นตันอย่างบอกไมถูก ฉันมีความสุขทุกครั้งเมื่อเวลาให้นมเขา ได้มองตา ได้กอดเขา และทำให้เขาอบอุ่นตลอดเวลา เมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขาก็จะเห็นฉันอยู่ข้างๆเสมอ



 




เมื่อเขาโตขึ้น



              ตลอดระยะเวลา 4 ปี เมื่อเขาขึ้นโรงเรียน ความห่วงใยเริ่มมากขึ้น เริ่มกังวล กลัวไปหมดทุกอย่าง แต่ก็อยากให้เขามีความรู้ ก็แอบมองเขาอยู่ที่ข้างรั้วโรงเรียน ฉันมองดูเขาด้วยความรัก และความหวังดี โดยที่ไม่เคยหวังผลตอบแทนแต่อย่างใด แค่เพียงให้ลูกมีความสุขก็พอ ตั้งแต่วันนั้นเขาเริ่มเก่งขึ้น เริ่มรู้จักสังคมมากขึ้น แล้วตอนนี้เขาก็เป็นเด็กดีเหมือนกัน และฉันก็ตั้งใจไว้แน่วแน่ว่า “ฉันจะเป็นแม่ที่ดีให้ลูกเดินตามได้” โดยที่เขาไม่ต้องสงสัย หรือถามเลยว่าทำไม่แม่ถึงทำแบบนี้ ฉันจะเป็นเรือที่ส่งเขาให้ถึงฝั่ง และจะทำให้เขาภูมิใจไว้ว่า


“แม่ทำทุกอย่างก็เพื่อลูกเพียงคนเดียว”


            ทุกวันนี้กำลังใจที่ดีที่สุดของฉันคือ “น้องแบม” ลูกสาวคนเดียวของฉัน และเวลาที่ฉันจะทำอะไร หรือตัดสินใจอะไรผิดพลาดไป ภาพของลูกก็จะปรากฏในใจของฉันเสมอและคอยเตือนอยู่ข้างหลังว่า เรายังมีลูกอยู่ เมื่อฉันร้องไห้ หรือ มีความทุกข์ ลุกจะทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ ไม่ว่าฉันจะท้อถอย ทุกกำลังใจมีความหมายเสมอ แต่คนที่เป็นแม่อย่างฉันยังไงลูกต้องมาก่อนคนอื่นเสมอ เพราะลูกคือดวงใจของฉัน

        จงจำไว้เถิดว่า เมื่อคุณมีลูกอย่าคิดว่าเขาเป็นภาระ จงคิดว่าเขาเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะทำให้คุณมีความสุข และ ทำให้คุณประสบความสำเร็จในชีวิตหลายๆด้าน และคุณก็จะไม่ท้อแท้อีกต่อไป



ข้อมูล

จากประสบการณ์ในความเป็นแม่

วันอังคารที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ชีวิตต้องต่อสู้...เพื่อความดี....ความอยู่รอด

คำว่าสู้....ไม่เคยฆ่าใคร




แมลงมันยังต่อสู้ชีวิตเพื่อความอยู่รอด


 
จงสู้ชีวิตกันต่อไป


แม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม


เพราะชีวิตเกิดมาเพื่อการต่อสู้


 

บางครั้งเราก็ต้องเดินผ่ากลางสายฝนไปบ้างแต่เมื่อฝนหยุดทุกอย่างก็จะดีเอง


 
ทุกวันนี้คนเรา ต้องพบเจอกับปัญหาต่างๆ มากมาย

ที่เข้ามารุมเร้าให้คนไหนสังคมต้องพบเจอกับเรื่อง

ร้ายๆ มากกว่าดี ทุกข์มากกว่าสุข

นั้นเป็นเพราะว่า ชีวิตไม่เคยมีความสุข

ชีวิตเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ทั้งปวง

ปัญหาชีวิตของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป



 
คนเรายามมีปัญหาย่อมคิดอะไรทีไกลเกินความเป็นจริงเสมอ



บางคนเก็บเอาเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไร้สาระ มานอนคิดจนนอนไม่หลับ

บางคนปัญหาใหญ่ทับถม รุ้มเร้า แต่กับไม่สนกับปัญหาที่เกิดขึ้น

หลายๆ คนนั่งบ่นคนเดียวบ้าง ระบายกับคนอื่นฟังบ้าง

นั่งทำหน้าหมดอาลัยตายอยากหมดกำลังใจ หมดกำลังความคิด

สุดท้ายก็นำไปสู่โรคภัยไข้เจ็บ บางทีโรคเล็กก็กลายเป็นโรคใหญ่




ชีวิตเราก็เหมือนน้ำที่หาทิศทางที่จะไปให้ถึง


 
ชีวิตคนก็ต้องมีบ้างที่ลองผิดลองถูก

บางทีความจนของชีวิต เป็นบททดสอบคุณภาพของชีวิตคน

ความจนไม่เคยคิดจะฆ่าคนที่สู้

และคนที่สู้ชีวิต ก็ไม่เคยมีใครจนตลอดกาล

แต่ที่จนเพราะส่วนหนึ่ง ใช้ชีวิตไปในทางที่

ความสำเร็จจะไม่เกิดเลย หากท่านไม่คิด ไม่ตื่นตัว

ไม่มีมานะบางบั่น ยอมแม้กระทั่งการพ่ายแพ้ต่อชีวิต


 

ดูอย่างปูมันยังหาบ้านของมันที่จะใช้บังอันตรายภายนอก 

 

ยามเมื่อบ้านของมันนั้นไม่มีแต่มันก็พยายามที่จะหาบ้านหลังใหม่ให้กับตัวมันเอง 

นับประสาอะไรกับมนุษย์ จะสู้เพียงแค่ปูไม่ได้เชียวหรือ

อย่าเป็นคนขึ้เกียจ อย่าเป็นคนขี้เบื่อ อย่าเป็นคนขี้ขลาด

อย่าเป็นคนเฉื่อยชา อย่าเป็นคนอึดอาด

คนที่ไม่ยอมดู ยอมฟัง ไม่ยอมคิด

คนแบบนี้ไม่มีวันประสบผลสำเร็จ ในชีวิตแน่นอน

มนุษย์มีความต้องการ ไม่มีที่สิ้นสุด

ความต้องการของมนุษย์จะสิ้นสุด ก็เมื่อได้ตายลง

ยิ่งวัตถุเจริญมากเท่าใด คนก็จะฆ่ากันตายมากขึ้นเท่านั้น

ตราบใดที่มนุษย์สร้างความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด

ตราบนั้น ความรุนแรงของมนุษย์ก็จะมีแต่เพิ่มทวีคูณเท่านั้น




สุดท้ายชิวิตของคนเราก็มีเพียงคำว่า  "คน"   ที่เรานับถือว่าเป็นมนุษย์


  มีคนเคยบอกฉันว่าคนเราวัดกันได้ที่ตอนตาย


จะดีจะชั่วก็ขึ้นอยู่กับความดีที่ทำไว้ตอนยังมีชีวิตอยู่ให้คนข้างหลังได้สรรเสริญ


 

ขอให้ทุกคนโชคดีกับความดีที่คุณกำลังทำในวันนี้
benjawan  woman

วันจันทร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

คำสอน...จาก......ปู่เย็น

ปู่เย็น คุณปู่ที่มีอายุกว่า 105 ปี


            ใช้ชีวิตอยู่บนเรือหาปลาอยู่ในน้ำ ปีๆ หนึ่งกว่า 7 เดือน ตลอดเวลาที่ผ่านมาของชีวิต อยากให้ชีวิตของปู่เย็นสอนคนรุ่นหลังให้ได้คิด ได้รู้สึกและเห็นตัวอย่างที่ดีของปู่ เพื่อพัฒนาความคิด และความรู้สึก ที่นับวันมันจะตกต่ำลงไปทุกทีๆ และนี่คือคำสอนของปู่เย็นที่ อยากเอาไว้ให้กับคนอื่นๆ ได้ดูกัน





           


              ทำอะไรต้องเกรงใจเจ้าของบ้าน ไม่กวน ไม่บอก ถ้ายังไหว ก็ต้องทำ เบื่อไม่ได้ คนเดียว มีอะไรก็กินส่งไป  พอได้ปลามา อะไรก็ลืม ไม่คิดถึงภรรยา เช้าก็ขาย ต้องมีเงินหมื่น ถึงจะพอกิน อยู่บ้านสบายตัว แต่ไม่มีเงิน ใครจะให้ ไปหารายได้ ไม่อยู่บังคับใคร มีก็กิน ไม่มีก็ไม่กิน ไม่ขอใคร หาปลาได้อัฐ ไม่ได้ปลาก็ทำปลาเค็มขาย อดไม่ตาย หอยไม่มือมีตีน มีแต่ปากยังหากินได้ คนเราอดตายหายาก ถ้าไม่เจ็บไม่ไข้น่ะ ค่าเรือคิดแค่ 200 บาท คิดอยู่ไม่ได้ต้อง 400 เอาเหลือ 300 ได้แต่แอบให้อีก 100 น่ะ อย่าบอกใคร อย่าให้ใครเห็น




             


          ไม่กวนใจคนอื่น ไม่ทำน่ะ ไม่กวนใจ คนขี้เกรงใจ มีน้อยใช้มาก ภายหลังลำบาก ขายอย่าให้แพง คนจะได้กินลง เวลาซื้อไปให้พอหม้อ หามาปันกันกิน ช่างมัน อกเขาอกเราเหมือนกัน ของแพงกินไม่ลง ไม่เอา ไม่โกง หมดตังค์แล้วสบายดี ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องกิน เกรงใจไม่เอา อาย กินฟรีได้ แต่ไม่อยากกิน ไหนต้องล้าง ต้องตัก ของเขาขาย สมัยนี้คนหุงข้าวด้วยฟืนไม่เป็น คนไทยทำใจเย็น ๆ เป็นหนี้ใครไม่ได้นอนไม่หลับ สามหมื่นมาก หมื่นเดียวพอแล้ว เอามากพอตายคนอื่นเอาหมด ถ้าว่าไม่มี ก็ไม่ต้องเอา




               

            คนเดียวไม่ต้องห่วง ไปไหนก็ได้ ไม่มีใครบังคับ ภรรยาบอกว่า คลำดูมีหางอย่าเอา มีเมียสามแล้วรวย แต่ต้องอยู่ด้วยกัน เมียสาม แม่บ้าน แม่ค้า แม่ครัว คิดว่าโชคดีไหมที่อายุยืน ไม่รู้มันยืนเอง เกรงใจคน เกรงอกเกรงใจ เขาเต็มใจให้ เดี๋ยวเขาว่าอีก เฉย ไม่ทุรนทุรายของใคร ใครรวยก็ช่าง เขาเอาไปเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียเขา



        

         เราทำให้ให้เขาลำบากไม่เอา 10 คน 10 ใจ บางคนคิดอย่างนี้ บางคนคิดอย่างนั้น ชีวิตคนเหมือนสะพาน มีขึ้นมีลง มีสูงมีต่ำ พอสุดท้ายก็ตาย ตายแล้วอยากไปเกิดเป็นอะไร ตายแล้วก็หนีเขาตูดวัว เข้าท้องวัว ตำรวจเมืองผีไม่เห็น ไปให้หวย ให้คนรวย ๆ ตายแล้วใส่ลูกซองสั่นให้กูไปยิงเมืองผีด้วย


**************************
             นี่แหละคื่อคำสอนของปู่เย็นที่อยากให้ทุกคนได้ รู้ถึงคำสอนที่ทุกคนได้อ่านแล้วต้องได้ประโยชนืไม่มากก็น้อยลองนำแนวทางของปู่เย็นไปใช้ดูแล้วชีวิตคุณจะมีความสุขมากขึ้น
 


ขอบคุณแหล่งที่มาของข้อมูล และสิ่งดีๆที่แนะนำให้มานำเสนอ
ขอบคุณค่ะ
http://atcloud.com/stories/20378

วันอังคารที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กำลังใจ.....ความรัก.....จากเพื่อน

กําลังใจจากเพื่อน



อย่าท้อเมื่อมีเพื่อน   

            เพื่อนเอยอย่าท้อเสียก่อนนะวันนี้ เพราะยังมีบันไดอีกหลายขั้น ต้องผ่านเวลาอีกหลายวัน อย่าล้มเลิกความฝันนะสัญญาของตนเองว่าจะไปให้ถึงฝั่งฝัน

            ทุกคนมีทางที่จะเดินมีภูเขาที่จะปีนป่ายมีทะเลที่จะออกไปแล่นเรือไปเถอะเพื่อนไปเพื่อสิ่งที่เธอปรารถนา และเมื่อเราพบกันอีกครั้ง เราจะเอาความสำเร็จ มาเล่าสู้กันฟัง


ความรักของเพื่อน




 ยังไงเราก็ยังมีกันและกันเสมอ

                 ไม่กลัวที่คนอื่นจะพูดซ้ำซาก ถึงคนอื่นอีกมากมายจะพูดอย่างนี้ ฉันก็จะพูดว่า รัก ผูกพันธ์และ หวังดี เหมือนที่คนอื่นเขาพูดกัน แสดงว่ามีคนอีกมาก ที่มีรักต่อเพื่อนเหมือนกับฉัน ถึงทุกคนจะพูดซ้ำๆกัน แต่เป็นความรู้สึกจริงๆของฉันที่อยากบอกเธอนะ ในความเป็นเพื่อน เธอไม่ได้เสียอะไรไป ฉันก็ไม่ได้อะไรมา ความเป็นเพื่อนนั้นสูงค่า เกินกว่าคำว่าแลกเปลี่ยนกัน แค่ความจริงใจของฉัน ก็มีค่ากว่าอะไรทั้งนั้น เราไม่ได้แลกเปลี่ยนสิ่งใดกัน มีแต่ความผูกพันที่จริงใจมากกว่าอะไรทั้งหมดโดยที่หาซื้อจากที่ไหนไม่ได้เลย  นอกจากความรักความห่วงใยที่เรามีให้กัน

ความรักที่ฉาบฉวย


     ความรักของเพื่อนที่ยืนยาว

                ความรักของคนรัก มักถูกจำกัดอยู่ที่เดิมและที่เก่า  แต่ความรักทั้งหมดของคนรัก ต้องให้เพียงเขาไม่ให้ใคร แต่ความรักของความเเป็นเพื่อนจะรักใคร กี่คนก็ได้ ยิ่งแจกจ่ายความรักมากมาย ก็ยิ่งมีความหมายทวีคูณ

               รู้ว่าเหงาถึงเธอไม่พูดออกมา แต่ฉันรู้ได้ว่าเธอเหงา ฉันก็จะจับมือเธอปลอบเบาเบา ขอร้อง อย่าทนเศร้าอย่างนี้ เพื่อนเอยไม่ต้องอายถ้าทนไม่ไหว จะร้องไห้ก็ได้ที่นี่ เมื่อน้ำตาที่เธอมี เพื่อนคนนี้จะซับเองและคอยเป็นกำลังใจให้เธอต่อสู้ผ่านพ้นไปให้ได้โดยที่เธอไม่ท้อแท้

เพื่อนที่คอยเคียงข้างเสมอ



ถึงพายุจะกระหน่ำเราก็ยังมีคนที่รักเราอยู่เสมอ..... เพื่อน


              เรามีเพื่อนอยู่ข้างๆ จะก้าวผิดไปบ้างก็ไม่ท้อ แค่คำปลอบของเพื่อนก็เพียงพอ ปลุกให้ก้าวต่อบนทางไกล เพื่อนเราไม่เคยสมน้ำหน้า มีแต่จะบอกว่า ให้เริ่มต้นใหม่ เพื่อนของเราทุกคน คือกำลังใจให้ฉันไม่เคยกลัวสิ่งใดเลย ถ้ามีเพื่อน   ในที่สุดเพื่อนก็มาหาโบกมือยิ้มร่าบอกคิดถึง ส่งข่าวมาให้ ยืนยันความห่วงใยคิดถึงจึงมาหา กำลังเหงาอยู่พอดีรู้ไหมวันนี้ฉันเหว่ว้า เมื่อเพื่อนที่อยู่ไกลเดินทางมาหา คำว่าเหงา เหว่ว้า ก็ถูกลืมเมื่อเธอมา ฉันก็รู้ว่าฉันยังมีเพื่อนที่รักและคอยห่วงใยฉันเสมอ


ไม่ว่านานเท่าไรคำว่า....เพื่อนก็เหมือนเดิม



เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
                                                           
                                           
                   เธอคือเพื่อนฉันเสมอ ถึงไม่ได้เจอหรืออยู่ใกล้เรา ก็เราคบกันที่หัวใจ ความเป็นเพื่อนไม่เคยจางหายแม้ไกลห่างกัน ถึงสองมือของฉันมีงานวุ่นวาย แต่กับเธอไม่ว่าเมื่อไรที่ฉันว่าง เพื่อนรักเมื่อวันใดที่เธอสับสนบนเส้นทาง ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ช่วยหาหนทางที่มั่นใจ ฉันขอโทษเธอ เธอยกโทษให้ฉัน เท่านี้ ก็ดีกันได้แล้ว ความเป็นเพื่อนไม่เหมือนแก้ว ตรงที่ร้าวแล้ว ประสานได้ ถ้าแก้วมีรอยร้าว ประสานสนิทด้วยกาวก็ไม่ไหว แต่เพื่อนแค่ "ขอโทษ" ก็เข้าใจ กลับผูกพันสายใยมากกว่าเดิมและไม่มีวันเปลี่ยนแปลง


ขอมอบบทกลอนนี้ให้เพื่อนของฉัน........รักเธอที่สุด....เพื่อนรัก


รักเพื่อนทุกคน



สุดท้ายไม่ว่าคนหรือใครก็ต้องมีเพื่อนที่รู้ใจกันทั้งนั้น



                                         


ขอให้ทุกคนโชคดีกับคำว่า....รัก....ที่ยืนยาวสำหรับคำว่า......เพื่อน
ขอให้คุณโชคดี
benjawan woman

ขอบคุณภาพสวยจาก
   http://www.jairuk.com/
และข้อความดีๆที่ส่งมาให้

วันพฤหัสบดีที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กำลังใจจากความรัก

ความรัก ความคิด และคำที่บอกว่า .... บ่อเกิดของความรัก

                                                                   
          ฉันรู้แล้วกับคำที่ บอกว่า . .บ่อเกิด ของความรักจุดจบและการจากลา  จากคนที่เคยห่วงใย กลายเป็นไม่ใยดี   จากความคิดถึง กลายเป็นความเบื่อหน่าย  จากที่เจอหน้ากันทุกวัน กลายเป็นหลบหน้าหนีจาก ที่โทรมาทุกวัน กลายเป็นไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
 ฉันไม่อยากให้ทุกๆ คนเจอกับคำเหล่านี้ . . .  ฉันอยากให้คนที่มีความรัก จงถนอมรักให้ดีๆ จงประคับประครองชีวิตคู่ หรือความรักให้ยาวนาน
ก่อนจะสายเกินไป จงทนุถนอม คนที่เรารัก ให้ไว้ได้นานที่สุด นะคะ
**********************

ในเส้นทางสายชีวิตของคน แต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน




                     จุดเริ่ม…ต่าง จุดจบ…ต่าง สวยงาม…แสนเศร้า…ไม่เหมือนกัน เส้นทางเหล่านั้นอาจบังเอิญมาบรรจบเป็นเส้นเดียว แต่ก็หลายต่อหลายครั้งที่มันเพียงแค่ตัดกันในช่วง สั้นๆ แล้วก็แยกจากกันไป…คนละทิศ แล้วก็ต้องวนมาจุดเดิม

                     บางเส้นสายแยกไปแล้วยังกลับมาเชื่อมกันอีกครั้ง หรือหลายต่อหลายครั้ง บางเส้นเชื่อม กันไป…และจบลงด้วยกันและเราก็จะมีความสุขกับเส้นทางที่เราเลือก


******************************


“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน





                เมื่อแรกเริ่ม . .ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะ . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้
คือ . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้ก็คงจะต้องเดิน . . อย่างระมัดระวัง . . . และก้าวให้ได้จังหวะที่เหมาะสม แต่เมื่อถึงเวลาที่ความรักผิดหวังหรือจบลง ความรัก ก็จะเดินช้าลง บางทีอาจจะช้า . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลังเหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บจะเดินไม่ถนัดนัก . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆช้าบ้าง  เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน



เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง



จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้


                  ขอเป็นกำลังใจให้กับความรักที่กำลังสวยงาม หรือ มีอุปสรรคมากมาย
แต่ขอให้เราก้าวเดินต่อไป  เพื่ออนาคตที่สดใสของตัวเราเอง  เพราะสิ่งที่เรา
ตัดสินใจและเลือกไปนั้นยอมมีเหตุผล  จงเคารพการตัดสินใจของตนเอง


ขอให้ทุกคนโชคดี
รักเพื่อนทุกคน
benjawan  woman

วันอาทิตย์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553

กำลังใจที่ดีที่สุดของฉัน

กำลังใจที่ฉันคิดถึง.........เวลาที่ฉันท้อแท้

สิ่งเดียวที่ฉันต้องคิดถึงเป็นอันดับแรก

1.กำลังใจจากพ่อแม่

       ครอบครัวอบอุ่น

        ชีวิตของคนเรา เมื่อพบกับความพ่ายแพ้ สิ้นหวัง ท้อแท้ หลายคนมักต้องการใครสักคนที่คอยห่วงใย และเข้าใจความรู้สึก  “...ในยามที่ชีวิต หม่นหมอง ร้องไห้ ขอเพียงมีใคร ปลอบใจ..สักคน..”
         แต่รู้ไหม    มีหลายคนที่เขาอยู่บนโลกนี้ ที่ยืนหยัดอยู่บนโลกนี้ได้ โดยไม่เคยเอ่ยปากขอกำลังใจจากใครเลย   แล้วเขาอยู่ได้อย่างไร ?  คนๆนั้นก็คือฉันคนหนึ่งล่ะ  เพราะฉันมีพ่อ แม่  ที่ท่านห่วงใย  ลองคิดดูสิถ้าเราเป็นอะไรไปสักคน ท่านจะเป็นอย่างไร  ท่านจะเสียใจมากขนาดไหน  แค่ช่วงเวลาเดียวที่เราเสียใจเรากลับนึกถึงแต่ตัวเองที่เสียใจ  แต่รู้ใหมว่าเรากำลังฆ่าท่านให้ตายทั้งเป็น  เพราะฉนั้น อันดับแรกที่เราคิดถึง  ก็คือ  พ่อกับแม่ ไม่ว่าเราจะเป็นยังไงท่านก็อยู่ข้างเราเสมอ
จงทำดีกับพ่อแม่ไว้  แล้วชีวิตจะดีเอง  


2.กำลังใจจากพี่สาวที่แสนดีของฉัน


           พี่สาวของฉัน

                  ฉันคิดว่าคนๆหนึ่งเกิดมาบนโลกใบนี้ได้ย่อมต้องมีพี่  มีน้อง ที่คลานตามกันมา แต่ฉันโชคดี่ที่สุดที่มีพี่สาวที่น่ารักและแสนดี ไม่ว่าฉันจะทำผิดอะไร พี่สาวของฉันก็อภัยให้เสมอ เวลาที่อยากได้อะไรก็สนับสนุน(ในทางที่ดีนะ) และเธอต้องรับภาระหลายอย่าง  ทีหนักอยู่เหมือนกัน และตอนนี้เธอก็เหนื่อยมาก  แต่ทำไมเวลาที่เธอทุกข์ฉันกลับช่วยอะไรเธอไม่ได้เลยก็อยากมอบกำลังใจนี้ให้พี่สาวคนสวยของฉันและพี่สาวของทุกคนที่กำลังท้อแท้นะจ้ะสู้ๆ

น้องสาว
           น้องสาวคนนี้สัญญานะว่าจะเป็นกำลังใจให้พี่สาวของฉันตลอดไป 
และขอให้เพื่อนทุกคนอย่าพึ่งหมดกำลังใจ เพราะคนที่อยู่ใกล้ตัวเราที่สุด  คือพลังที่จะทำให้เราประสบความสำเร็จ  ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ พี่ เพื่อน  ทุกคนที่รักคุณ  ย่อมที่จะยินดีที่จะเป็นกำลังใจให้คุณเสมอไม่ว่าคุณจะทุกข์หรือสุข


ขอให้คุณโชคดี
รักเพื่อนทุกคน

benjawan woman 

วันพุธที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2553

อย่าคิดว่าเราเดินคนเดียวบนโลกใบนี้

ทำไมคุณจึงคิดว่าคุณต้องเดินคนเดียว....เมื่อคุณมีเพื่อนมากมายบนโลกใบนี้

  เวลาของคนสองคน


            เวลาที่คนอกหักมีอยู่สองประโยคที่ผู้คนรอบตัวมักจะนำมาพูดเพื่อปลอบใจคนที่อยู่ในสถานการณ์นั้นอยู่เสมอ นั่นก็คือ

“ เวลาจะช่วยเยียวยาบาดแผลทุกชนิดได้ ”
“ เมื่อประตูบานหนึ่งปิดลง ประตูอีกบานก็จะเปิดรอรับเราอยู่เสมอ ”



เวลานั้นหรือที่เยียวยาจิตใจ

เวลาแห่งอิสรภาพ


        แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ไม่ว่าใครต่างก็รู้สึกว่า เวลาแต่ละเสี้ยววินาที ช่างเนิ่นนาน และผ่านไปยากเย็นเหลือเกิน แต่ก็ขอให้เชื่อเถอะว่า ไม่ว่าจะใช้เวลานานขนาดไหน ทุกสิ่งทุกอย่างจะผ่านไปตามกาลเวลากว่าจะผ่านช่วงเวลาที่ความคิดและความ รู้สึกตกผลึกมาได้ ยังมีอะไรอีกมากมาย กว่าที่เราจะผ่านจุดนั้นไปได้ เหมือนบทกลอนสั้น ๆ ข้างล่างนี้




        สู้ต่อไปเพื่อวันข้างหน้า


"ถ้าล้มจงลุกอย่าทุกข์ท้อ....

จงสานต่อความฝันอันยิ่งใหญ่

แม้วันนี้ไม่มีสิทธิ์พิชิตชัย

ก็ยังมีวันใหม่ให้ท้าลอง"

"การพิสูจน์ตนเองที่ดี อาศัยเวลาและการกระทำ มิใช่อธิบายและเหตุผล"


            เรายิ่งท้อ เราก็ยิ่งถอยหลัง ไม่มีใครได้อะไรมาอย่างง่ายๆ ต้องใช้ทั้งฝีมือ ความฝีกฝน เวลารอคอย อาจจะมีโชคชะตา เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ยังไปไม่ถึงไหน ก็ท้อถอย หมดใจไปเสียก่อนแล้ว แล้วจะทำอะไรสำเร็จตามที่มุ่งหวังได้ ความสำเร็จ มักเกิดขึ้นได้จากคนเพียรพยายามและความอดทน



โอบล้อมไปด้วยความรัก

             ถึงแม้จะผ่านอะไรมา ทั้งผิดหวังในเรื่องความรัก เรื่องหน้าที่การงาน เรื่องเรียน หรือเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย แต่เราจงอย่าท้อ อย่าถอย จงลุกขึ้นสู้ อย่าทำให้ความผิดหวังครั้งหนึ่ง ต้องทำให้เราล้มและหยุดนิ่งอยู่กับที่ เราต้องก้าวเดินไปข้างหน้า เดินด้วยขาของตัวเอง ถึงแม้จะมองไปทางไหนก็ไม่มีใครเลยที่จะเข้ามาช่วยพยุงให้เราลุกขึ้นได้ แต่ตัวของเราเองนี่แหละที่จะช่วยได้ เราต้องรักตัวของเราเองก่อน ๆ ที่จะมองหาใครที่ไหนมารักเรา.....อย่างน้อยเราก็ยังมีครอบครัวที่บ้าน มีเพื่อนมีฝูงอีกมากมาย อย่าบอกนะว่าคุณไม่มีพวกเขาที่เอ่ยมานี้เลย....คงเป็นไปไม่ได้....เราต้อง " รักตัวเองก่อน "

 
ขอให้โชคดี

รักเพื่อนทุกคนค่ะ


benjawan woman