ลูกสาวของแม่
แล้วสิ่งที่ฉันได้สัมผัส มือน้อยๆของเขา ดวงตาที่เขามองแบบไร้เดียงสา คำว่าแม่ มันก็ปรากฏขึ้นมาในใจของฉันทันที “ลูกรักของแม่” เป็นคำคำแรกที่ฉันเรียกลูก
เมื่อเขาเริ่มพูดได้
คำๆแรกทีลูกเรียกฉัน ก็คือคำว่า “แม่” น้ำตาของคนที่เป็นแม่อย่างฉันมันทั้งตื่นเต้นดีใจ และตื้นตันอย่างบอกไมถูก ฉันมีความสุขทุกครั้งเมื่อเวลาให้นมเขา ได้มองตา ได้กอดเขา และทำให้เขาอบอุ่นตลอดเวลา เมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขาก็จะเห็นฉันอยู่ข้างๆเสมอ
เมื่อเขาโตขึ้น
ตลอดระยะเวลา 4 ปี เมื่อเขาขึ้นโรงเรียน ความห่วงใยเริ่มมากขึ้น เริ่มกังวล กลัวไปหมดทุกอย่าง แต่ก็อยากให้เขามีความรู้ ก็แอบมองเขาอยู่ที่ข้างรั้วโรงเรียน ฉันมองดูเขาด้วยความรัก และความหวังดี โดยที่ไม่เคยหวังผลตอบแทนแต่อย่างใด แค่เพียงให้ลูกมีความสุขก็พอ ตั้งแต่วันนั้นเขาเริ่มเก่งขึ้น เริ่มรู้จักสังคมมากขึ้น แล้วตอนนี้เขาก็เป็นเด็กดีเหมือนกัน และฉันก็ตั้งใจไว้แน่วแน่ว่า “ฉันจะเป็นแม่ที่ดีให้ลูกเดินตามได้” โดยที่เขาไม่ต้องสงสัย หรือถามเลยว่าทำไม่แม่ถึงทำแบบนี้ ฉันจะเป็นเรือที่ส่งเขาให้ถึงฝั่ง และจะทำให้เขาภูมิใจไว้ว่า
“แม่ทำทุกอย่างก็เพื่อลูกเพียงคนเดียว”
ทุกวันนี้กำลังใจที่ดีที่สุดของฉันคือ “น้องแบม” ลูกสาวคนเดียวของฉัน และเวลาที่ฉันจะทำอะไร หรือตัดสินใจอะไรผิดพลาดไป ภาพของลูกก็จะปรากฏในใจของฉันเสมอและคอยเตือนอยู่ข้างหลังว่า เรายังมีลูกอยู่ เมื่อฉันร้องไห้ หรือ มีความทุกข์ ลุกจะทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ ไม่ว่าฉันจะท้อถอย ทุกกำลังใจมีความหมายเสมอ แต่คนที่เป็นแม่อย่างฉันยังไงลูกต้องมาก่อนคนอื่นเสมอ เพราะลูกคือดวงใจของฉัน
จงจำไว้เถิดว่า เมื่อคุณมีลูกอย่าคิดว่าเขาเป็นภาระ จงคิดว่าเขาเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะทำให้คุณมีความสุข และ ทำให้คุณประสบความสำเร็จในชีวิตหลายๆด้าน และคุณก็จะไม่ท้อแท้อีกต่อไป
ข้อมูล
จากประสบการณ์ในความเป็นแม่


.jpg)