ชีวิตต้องต่อสู้...เพื่อความดี....ความอยู่รอด

คำว่าสู้....ไม่เคยฆ่าใคร

แมลงมันยังต่อสู้ชีวิตเพื่อความอยู่รอด

 

จงสู้ชีวิตกันต่อไป

แม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม

เพราะชีวิตเกิดมาเพื่อการต่อสู้

 

บางครั้งเราก็ต้องเดินผ่ากลางสายฝนไปบ้างแต่เมื่อฝนหยุดทุกอย่างก็จะดีเอง

 

ทุกวันนี้คนเรา ต้องพบเจอกับปัญหาต่างๆ มากมาย

ที่เข้ามารุมเร้าให้คนไหนสังคมต้องพบเจอกับเรื่อง

ร้ายๆ มากกว่าดี ทุกข์มากกว่าสุข

นั้นเป็นเพราะว่า ชีวิตไม่เคยมีความสุข

ชีวิตเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ทั้งปวง

ปัญหาชีวิตของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป

 

คนเรายามมีปัญหาย่อมคิดอะไรทีไกลเกินความเป็นจริงเสมอ

บางคนเก็บเอาเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไร้สาระ มานอนคิดจนนอนไม่หลับ

บางคนปัญหาใหญ่ทับถม รุ้มเร้า แต่กับไม่สนกับปัญหาที่เกิดขึ้น

หลายๆ คนนั่งบ่นคนเดียวบ้าง ระบายกับคนอื่นฟังบ้าง

นั่งทำหน้าหมดอาลัยตายอยากหมดกำลังใจ หมดกำลังความคิด

สุดท้ายก็นำไปสู่โรคภัยไข้เจ็บ บางทีโรคเล็กก็กลายเป็นโรคใหญ่

ชีวิตเราก็เหมือนน้ำที่หาทิศทางที่จะไปให้ถึง

 

ชีวิตคนก็ต้องมีบ้างที่ลองผิดลองถูก

บางทีความจนของชีวิต เป็นบททดสอบคุณภาพของชีวิตคน

ความจนไม่เคยคิดจะฆ่าคนที่สู้

และคนที่สู้ชีวิต ก็ไม่เคยมีใครจนตลอดกาล

แต่ที่จนเพราะส่วนหนึ่ง ใช้ชีวิตไปในทางที่

ความสำเร็จจะไม่เกิดเลย หากท่านไม่คิด ไม่ตื่นตัว

ไม่มีมานะบางบั่น ยอมแม้กระทั่งการพ่ายแพ้ต่อชีวิต

 

ดูอย่างปูมันยังหาบ้านของมันที่จะใช้บังอันตรายภายนอก 

 

ยามเมื่อบ้านของมันนั้นไม่มีแต่มันก็พยายามที่จะหาบ้านหลังใหม่ให้กับตัวมันเอง 

นับประสาอะไรกับมนุษย์ จะสู้เพียงแค่ปูไม่ได้เชียวหรือ

อย่าเป็นคนขึ้เกียจ อย่าเป็นคนขี้เบื่อ อย่าเป็นคนขี้ขลาด

อย่าเป็นคนเฉื่อยชา อย่าเป็นคนอึดอาด

คนที่ไม่ยอมดู ยอมฟัง ไม่ยอมคิด

คนแบบนี้ไม่มีวันประสบผลสำเร็จ ในชีวิตแน่นอน

มนุษย์มีความต้องการ ไม่มีที่สิ้นสุด

ความต้องการของมนุษย์จะสิ้นสุด ก็เมื่อได้ตายลง

ยิ่งวัตถุเจริญมากเท่าใด คนก็จะฆ่ากันตายมากขึ้นเท่านั้น

ตราบใดที่มนุษย์สร้างความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด

ตราบนั้น ความรุนแรงของมนุษย์ก็จะมีแต่เพิ่มทวีคูณเท่านั้น

สุดท้ายชิวิตของคนเราก็มีเพียงคำว่า  "คน"   ที่เรานับถือว่าเป็นมนุษย์

  มีคนเคยบอกฉันว่าคนเราวัดกันได้ที่ตอนตาย

จะดีจะชั่วก็ขึ้นอยู่กับความดีที่ทำไว้ตอนยังมีชีวิตอยู่ให้คนข้างหลังได้สรรเสริญ

 

ขอให้ทุกคนโชคดีกับความดีที่คุณกำลังทำในวันนี้

benjawan  woman

คำสอน...จาก......ปู่เย็น

ปู่เย็น คุณปู่ที่มีอายุกว่า 105 ปี


            ใช้ชีวิตอยู่บนเรือหาปลาอยู่ในน้ำ ปีๆ หนึ่งกว่า 7 เดือน ตลอดเวลาที่ผ่านมาของชีวิต อยากให้ชีวิตของปู่เย็นสอนคนรุ่นหลังให้ได้คิด ได้รู้สึกและเห็นตัวอย่างที่ดีของปู่ เพื่อพัฒนาความคิด และความรู้สึก ที่นับวันมันจะตกต่ำลงไปทุกทีๆ และนี่คือคำสอนของปู่เย็นที่ อยากเอาไว้ให้กับคนอื่นๆ ได้ดูกัน

           

              ทำอะไรต้องเกรงใจเจ้าของบ้าน ไม่กวน ไม่บอก ถ้ายังไหว ก็ต้องทำ เบื่อไม่ได้ คนเดียว มีอะไรก็กินส่งไป  พอได้ปลามา อะไรก็ลืม ไม่คิดถึงภรรยา เช้าก็ขาย ต้องมีเงินหมื่น ถึงจะพอกิน อยู่บ้านสบายตัว แต่ไม่มีเงิน ใครจะให้ ไปหารายได้ ไม่อยู่บังคับใคร มีก็กิน ไม่มีก็ไม่กิน ไม่ขอใคร หาปลาได้อัฐ ไม่ได้ปลาก็ทำปลาเค็มขาย อดไม่ตาย หอยไม่มือมีตีน มีแต่ปากยังหากินได้ คนเราอดตายหายาก ถ้าไม่เจ็บไม่ไข้น่ะ ค่าเรือคิดแค่ 200 บาท คิดอยู่ไม่ได้ต้อง 400 เอาเหลือ 300 ได้แต่แอบให้อีก 100 น่ะ อย่าบอกใคร อย่าให้ใครเห็น

             

          ไม่กวนใจคนอื่น ไม่ทำน่ะ ไม่กวนใจ คนขี้เกรงใจ มีน้อยใช้มาก ภายหลังลำบาก ขายอย่าให้แพง คนจะได้กินลง เวลาซื้อไปให้พอหม้อ หามาปันกันกิน ช่างมัน อกเขาอกเราเหมือนกัน ของแพงกินไม่ลง ไม่เอา ไม่โกง หมดตังค์แล้วสบายดี ไม่ต้องซื้อ ไม่ต้องกิน เกรงใจไม่เอา อาย กินฟรีได้ แต่ไม่อยากกิน ไหนต้องล้าง ต้องตัก ของเขาขาย สมัยนี้คนหุงข้าวด้วยฟืนไม่เป็น คนไทยทำใจเย็น ๆ เป็นหนี้ใครไม่ได้นอนไม่หลับ สามหมื่นมาก หมื่นเดียวพอแล้ว เอามากพอตายคนอื่นเอาหมด ถ้าว่าไม่มี ก็ไม่ต้องเอา

               

            คนเดียวไม่ต้องห่วง ไปไหนก็ได้ ไม่มีใครบังคับ ภรรยาบอกว่า คลำดูมีหางอย่าเอา มีเมียสามแล้วรวย แต่ต้องอยู่ด้วยกัน เมียสาม แม่บ้าน แม่ค้า แม่ครัว คิดว่าโชคดีไหมที่อายุยืน ไม่รู้มันยืนเอง เกรงใจคน เกรงอกเกรงใจ เขาเต็มใจให้ เดี๋ยวเขาว่าอีก เฉย ไม่ทุรนทุรายของใคร ใครรวยก็ช่าง เขาเอาไปเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียเขา

        

         เราทำให้ให้เขาลำบากไม่เอา 10 คน 10 ใจ บางคนคิดอย่างนี้ บางคนคิดอย่างนั้น ชีวิตคนเหมือนสะพาน มีขึ้นมีลง มีสูงมีต่ำ พอสุดท้ายก็ตาย ตายแล้วอยากไปเกิดเป็นอะไร ตายแล้วก็หนีเขาตูดวัว เข้าท้องวัว ตำรวจเมืองผีไม่เห็น ไปให้หวย ให้คนรวย ๆ ตายแล้วใส่ลูกซองสั่นให้กูไปยิงเมืองผีด้วย

**************************

             นี่แหละคื่อคำสอนของปู่เย็นที่อยากให้ทุกคนได้ รู้ถึงคำสอนที่ทุกคนได้อ่านแล้วต้องได้ประโยชนืไม่มากก็น้อยลองนำแนวทางของปู่เย็นไปใช้ดูแล้วชีวิตคุณจะมีความสุขมากขึ้น

 

ขอบคุณแหล่งที่มาของข้อมูล และสิ่งดีๆที่แนะนำให้มานำเสนอ

ขอบคุณค่ะ

http://atcloud.com/stories/20378

กำลังใจ.....ความรัก.....จากเพื่อน

กําลังใจจากเพื่อน

อย่าท้อเมื่อมีเพื่อน   

            เพื่อนเอยอย่าท้อเสียก่อนนะวันนี้ เพราะยังมีบันไดอีกหลายขั้น ต้องผ่านเวลาอีกหลายวัน อย่าล้มเลิกความฝันนะสัญญาของตนเองว่าจะไปให้ถึงฝั่งฝัน

            ทุกคนมีทางที่จะเดินมีภูเขาที่จะปีนป่ายมีทะเลที่จะออกไปแล่นเรือไปเถอะเพื่อนไปเพื่อสิ่งที่เธอปรารถนา และเมื่อเราพบกันอีกครั้ง เราจะเอาความสำเร็จ มาเล่าสู้กันฟัง


ความรักของเพื่อน

 ยังไงเราก็ยังมีกันและกันเสมอ

                 ไม่กลัวที่คนอื่นจะพูดซ้ำซาก ถึงคนอื่นอีกมากมายจะพูดอย่างนี้ ฉันก็จะพูดว่า รัก ผูกพันธ์และ หวังดี เหมือนที่คนอื่นเขาพูดกัน แสดงว่ามีคนอีกมาก ที่มีรักต่อเพื่อนเหมือนกับฉัน ถึงทุกคนจะพูดซ้ำๆกัน แต่เป็นความรู้สึกจริงๆของฉันที่อยากบอกเธอนะ ในความเป็นเพื่อน เธอไม่ได้เสียอะไรไป ฉันก็ไม่ได้อะไรมา ความเป็นเพื่อนนั้นสูงค่า เกินกว่าคำว่าแลกเปลี่ยนกัน แค่ความจริงใจของฉัน ก็มีค่ากว่าอะไรทั้งนั้น เราไม่ได้แลกเปลี่ยนสิ่งใดกัน มีแต่ความผูกพันที่จริงใจมากกว่าอะไรทั้งหมดโดยที่หาซื้อจากที่ไหนไม่ได้เลย  นอกจากความรักความห่วงใยที่เรามีให้กัน

ความรักที่ฉาบฉวย

     ความรักของเพื่อนที่ยืนยาว

                ความรักของคนรัก มักถูกจำกัดอยู่ที่เดิมและที่เก่า  แต่ความรักทั้งหมดของคนรัก ต้องให้เพียงเขาไม่ให้ใคร แต่ความรักของความเเป็นเพื่อนจะรักใคร กี่คนก็ได้ ยิ่งแจกจ่ายความรักมากมาย ก็ยิ่งมีความหมายทวีคูณ

               รู้ว่าเหงาถึงเธอไม่พูดออกมา แต่ฉันรู้ได้ว่าเธอเหงา ฉันก็จะจับมือเธอปลอบเบาเบา ขอร้อง อย่าทนเศร้าอย่างนี้ เพื่อนเอยไม่ต้องอายถ้าทนไม่ไหว จะร้องไห้ก็ได้ที่นี่ เมื่อน้ำตาที่เธอมี เพื่อนคนนี้จะซับเองและคอยเป็นกำลังใจให้เธอต่อสู้ผ่านพ้นไปให้ได้โดยที่เธอไม่ท้อแท้

เพื่อนที่คอยเคียงข้างเสมอ

ถึงพายุจะกระหน่ำเราก็ยังมีคนที่รักเราอยู่เสมอ..... เพื่อน

              เรามีเพื่อนอยู่ข้างๆ จะก้าวผิดไปบ้างก็ไม่ท้อ แค่คำปลอบของเพื่อนก็เพียงพอ ปลุกให้ก้าวต่อบนทางไกล เพื่อนเราไม่เคยสมน้ำหน้า มีแต่จะบอกว่า ให้เริ่มต้นใหม่ เพื่อนของเราทุกคน คือกำลังใจให้ฉันไม่เคยกลัวสิ่งใดเลย ถ้ามีเพื่อน   ในที่สุดเพื่อนก็มาหาโบกมือยิ้มร่าบอกคิดถึง ส่งข่าวมาให้ ยืนยันความห่วงใยคิดถึงจึงมาหา กำลังเหงาอยู่พอดีรู้ไหมวันนี้ฉันเหว่ว้า เมื่อเพื่อนที่อยู่ไกลเดินทางมาหา คำว่าเหงา เหว่ว้า ก็ถูกลืมเมื่อเธอมา ฉันก็รู้ว่าฉันยังมีเพื่อนที่รักและคอยห่วงใยฉันเสมอ

ไม่ว่านานเท่าไรคำว่า....เพื่อนก็เหมือนเดิม

เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ

                                                           

                                           

                   เธอคือเพื่อนฉันเสมอ ถึงไม่ได้เจอหรืออยู่ใกล้เรา ก็เราคบกันที่หัวใจ ความเป็นเพื่อนไม่เคยจางหายแม้ไกลห่างกัน ถึงสองมือของฉันมีงานวุ่นวาย แต่กับเธอไม่ว่าเมื่อไรที่ฉันว่าง เพื่อนรักเมื่อวันใดที่เธอสับสนบนเส้นทาง ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ช่วยหาหนทางที่มั่นใจ ฉันขอโทษเธอ เธอยกโทษให้ฉัน เท่านี้ ก็ดีกันได้แล้ว ความเป็นเพื่อนไม่เหมือนแก้ว ตรงที่ร้าวแล้ว ประสานได้ ถ้าแก้วมีรอยร้าว ประสานสนิทด้วยกาวก็ไม่ไหว แต่เพื่อนแค่ "ขอโทษ" ก็เข้าใจ กลับผูกพันสายใยมากกว่าเดิมและไม่มีวันเปลี่ยนแปลง


ขอมอบบทกลอนนี้ให้เพื่อนของฉัน........รักเธอที่สุด....เพื่อนรัก

รักเพื่อนทุกคน

สุดท้ายไม่ว่าคนหรือใครก็ต้องมีเพื่อนที่รู้ใจกันทั้งนั้น

                                         

ขอให้ทุกคนโชคดีกับคำว่า....รัก....ที่ยืนยาวสำหรับคำว่า......เพื่อน

ขอให้คุณโชคดี

benjawan woman

ขอบคุณภาพสวยจาก
   http://www.jairuk.com/
และข้อความดีๆที่ส่งมาให้

กำลังใจจากความรัก

ความรัก ความคิด และคำที่บอกว่า .... บ่อเกิดของความรัก

                                                                   

          ฉันรู้แล้วกับคำที่ บอกว่า . .บ่อเกิด ของความรักจุดจบและการจากลา  จากคนที่เคยห่วงใย กลายเป็นไม่ใยดี   จากความคิดถึง กลายเป็นความเบื่อหน่าย  จากที่เจอหน้ากันทุกวัน กลายเป็นหลบหน้าหนีจาก ที่โทรมาทุกวัน กลายเป็นไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

 ฉันไม่อยากให้ทุกๆ คนเจอกับคำเหล่านี้ . . .  ฉันอยากให้คนที่มีความรัก จงถนอมรักให้ดีๆ จงประคับประครองชีวิตคู่ หรือความรักให้ยาวนาน

ก่อนจะสายเกินไป จงทนุถนอม คนที่เรารัก ให้ไว้ได้นานที่สุด นะคะ

**********************

ในเส้นทางสายชีวิตของคน แต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน

                     จุดเริ่ม…ต่าง จุดจบ…ต่าง สวยงาม…แสนเศร้า…ไม่เหมือนกัน เส้นทางเหล่านั้นอาจบังเอิญมาบรรจบเป็นเส้นเดียว แต่ก็หลายต่อหลายครั้งที่มันเพียงแค่ตัดกันในช่วง สั้นๆ แล้วก็แยกจากกันไป…คนละทิศ แล้วก็ต้องวนมาจุดเดิม

                     บางเส้นสายแยกไปแล้วยังกลับมาเชื่อมกันอีกครั้ง หรือหลายต่อหลายครั้ง บางเส้นเชื่อม กันไป…และจบลงด้วยกันและเราก็จะมีความสุขกับเส้นทางที่เราเลือก

******************************

“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน

                เมื่อแรกเริ่ม . .ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะ . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้
คือ . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้ก็คงจะต้องเดิน . . อย่างระมัดระวัง . . . และก้าวให้ได้จังหวะที่เหมาะสม แต่เมื่อถึงเวลาที่ความรักผิดหวังหรือจบลง ความรัก ก็จะเดินช้าลง บางทีอาจจะช้า . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลังเหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บจะเดินไม่ถนัดนัก . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆช้าบ้าง  เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน

เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง

จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้

                  ขอเป็นกำลังใจให้กับความรักที่กำลังสวยงาม หรือ มีอุปสรรคมากมาย
แต่ขอให้เราก้าวเดินต่อไป  เพื่ออนาคตที่สดใสของตัวเราเอง  เพราะสิ่งที่เรา
ตัดสินใจและเลือกไปนั้นยอมมีเหตุผล  จงเคารพการตัดสินใจของตนเอง


ขอให้ทุกคนโชคดี
รักเพื่อนทุกคน
benjawan  woman